In periodes van economische onzekerheid wordt goud traditioneel beschouwd als een van de weinige betrouwbare ‘veilige havens’. Voor professionele beleggers is de vraag echter niet óf, maar hóe goud een rol kan spelen in de strategische asset-allocatie.
De economische logica achter goud
Goud is uniek binnen de beleggingswereld: het genereert geen kasstroom, heeft geen intrinsieke groei en kent geen tegenpartijrisico. De waarde wordt primair bepaald door vraag en aanbod en door de perceptie van beleggers. Historisch gezien correleert goud negatief met risicovolle activa, zoals aandelen, vooral tijdens marktstress.
Daarnaast fungeert goud vaak als inflatiehedge. Hoewel de correlatie met inflatie op de korte termijn niet altijd sterk is, presteert goud historisch beter in perioden van langdurige monetaire verruiming en negatieve reële rentes.
Het rendement van een belegging in goud ligt in de laatste 50 jaar op zo’n 8 tot 9% gemiddeld per jaar.
Toepassing in portefeuilleconstructie
Voor institutionele beleggers ligt de optimale allocatie aan goud doorgaans tussen de 2% en 10% van de totale portefeuille, afhankelijk van het risicoprofiel en de beleggingshorizon.
- Diversificatie: Door de lage correlatie met andere assetclasses kan goud de volatiliteit van een portefeuille reduceren.
- Tail-risk bescherming: In extreme scenario’s, zoals geopolitieke crises of diepe recessies, kan goud waarde toevoegen door waardeverlies elders te compenseren.
- Liquiditeit: Via goud-ETF’s of termijncontracten is de positie relatief eenvoudig schaalbaar en liquide.
Naast institutionele beleggers kopen consumenten goud. Ook ondernemers kopen zakelijk goud om hun zakelijke vermogen te beschermen tegen inflatie. Op lange termijn blijkt fysiek goud een goed alternatief voor het aanhouden van vermogen. Waar valuta jaarlijks koopkracht verliezen neemt de koopkracht gemeten in goud juist toe.
Risico’s en prijsdrivers
De goudprijs wordt beïnvloed door een complex samenspel van factoren:
- Renteontwikkelingen: Hogere reële rentes maken goud relatief onaantrekkelijk, aangezien het geen rente oplevert.
- Valutabewegingen: Goud noteert wereldwijd in USD; een zwakke dollar kan de goudprijs opdrijven.
- Monetair beleid: Centrale banken zijn zelf belangrijke spelers; hun koop- of verkoopgedrag beïnvloedt de markt.
Het risico ligt in het feit dat goudprijsstijgingen niet gegarandeerd zijn en dat speculatieve posities soms voor forse prijscorrecties zorgen.
Conclusie
Voor professionele beleggers is goud geen speculatieve gok, maar een strategische hedge binnen een robuuste portefeuille. De sleutel is discipline: een consistente allocatie en periodieke herbalancering. Goud biedt geen rendement op zichzelf, maar kan juist in stresssituaties het verschil maken tussen een dieprode en een veerkrachtige portefeuille.
 op te richten-180x180.jpg)
